Czy Kirkpatrick kiedyś się skończy?

Niemal 9 lat temu w 2014 r. w ramach tego wpisu, po raz pierwszy na tym blogu opisaliśmy strategię inwestycyjną Charlesa Kirkpatricka. 

4,5 roku później w roku 2019 sprawdziliśmy jak strategia ta radzi sobie na nieznanych wcześniej danych i okazało się, że całkiem dobrze, zyskując średnio rocznie +7,1% w okresie gdy WIG zyskiwał +4,0%. 

Strategie Kirkpatricka lekarstwem na trudne czasy

Czasem wydaje nam się, że aby skutecznie poruszać się po rynku, musimy na bieżąco śledzić doniesienia ze świata i równie szybko je interpretować. 8 lat temu w tym wpisie zaprezentowałem jedną z metod inwestowania długoterminowego, nie wymagającą ciągłego analizowania sytuacji rynkowej. Opiera się ona na strategii inwestycyjnej Charlesa Kirpatricka, którą opisał w swojej książce z 2008 r. W ostatnich latach wielokrotnie weryfikowaliśmy tę strategię na "żywym" rynku, na danych wejściowych nieznanych autorowi i rezultaty są oszałamiające. Dziś sprawdzimy, na ile strategia ta pozostaje skuteczna w obliczu niespodziewanych, niecyklicznych, negatywnych zdarzeń, takich z jakimi mamy do czynienia obecnie.

Tanie spółki dywidendowe znów poradziły sobie lepiej niż rynek

7 lat temu w marcu 2015 r. omówiłem prostą koncepcję strategii inwestycyjnej opartej na połączeniu wysokiej stopy dywidendy wypłacanej przez spółkę z niską wyceną giełdową wyrażaną wskaźnikiem C/P (cena do przychodów). Gdyby rynek był efektywny, to przez ten czas strategia ta przestałaby być skuteczna, gdyż z racji jej skuteczności, więcej osób zaczęłoby podejmować decyzje inwestycyjne w oparciu o ten prosty schemat. Tak się jednak nie stało.

Kiedy dokonywać rewizji portfela?

Wyobraźmy sobie sytuację, w której w naszym portfelu inwestycyjnym mamy 100% kapitału zainwestowane w akcje. Całość rozdzielona jest pomiędzy 10 spółek, a udział każdej z nich wynosi ok. 10%. W tym momencie nasza strategia inwestycyjna pokazuje, że na horyzoncie pojawiła się nowa potencjalnie rewelacyjna spółka, która spełnia kryteria zakupu. Niektóre z posiadanych przez nas 10 spółek już tych kryteriów nie spełniają, ale jednocześnie nie mają parametrów na tyle słabych, aby zostać wyrzuconym z portfela. Mówimy wtedy, że nie spełniają one kryteriów kupna, ale wciąż spełniają kryteria trzymania. Czy w takiej sytuacji lepiej zrobimy:

• wyrzucając z portfela jedną z "gorszych" spółek (która nie spełnia już kryteriów zakupu), zastępując ją nową, która spełnia wszystkie kryteria.
   
• ignorując świeży sygnał zakupu i pozostawiając portfel w dotychczasowym składzie.
   

1 wskaźnik, który ostrzegał przed GetBack

GetBack to spółka, która ostatnio drastycznie zyskała na popularności. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest dynamiczny spadek ceny jej akcji. GetBack, w ciągu zaledwie 6 miesięcy stracił -84% swojej wartości.

Jak kupować spółki bez spreadów?

Jakiś czas temu pokazywałem, że koszty prowizji maklerskich i podatków są pomijanie małe przy największym koszcie inwestora jakim jest spread, czyli różnica pomiędzy ceną zakupy i sprzedaży danej spółki. Obliczenia z tamtego artykułu pokazują, że już na starcie każdą inwestycję powinniśmy traktować jakby miała stratę -4,5%, którą musimy odrobić aby wyjść na zero.

Innym razem sprawdzałem jak najkorzystniej składać zlecenia. Testy pokazały wtedy, że kupno PKC (po każdej cenie) jest najgorszą możliwością. Znacznie lepiej ustawiać zlecenia z limitem i czekać na jego realizację. Np. "Jeśli ustawimy zlecenie z limitem z ceną wczorajszego zamknięcia to na ok. 89% w ciągu najbliższych 3 dni takie zlecenie zostanie zrealizowane."

Dziś nieco rozszerzymy tamten test w kontekście portfela dożywotniego.

Dożywotnia strategia dywidendowa

Pod jednym z ostatnich wpisów czytelnik o nicku: wiorek84 napisał taki komentarz: "Moja strategia polega na systematycznym kupowaniu akcji wypłacających powyżej 5% dywidendy".

Czy takie podejście ma sens? Z jednej strony wiemy, że spółki dywidendowe są w stanie regularnie bić indeks WIG. Z drugiej dobrze pamiętamy co stało się z jedną z najlepszych spółek dywidendowych na GPW. Mowa tu o OPL (wcześniej TPSA), która przez 4 lata (2009-2012) regularnie płaciła bardzo wysoką dywidendę (ok. 8%-9% ceny akcji), aby w kolejnych latach drastycznie ją obciąć z początkowych 1,5 zł na akcję do obecnych 0 zł na akcję.

Co robić, gdy wartościowa spółka nagle przestaje taka być?

Możemy mieć rewelacyjny system inwestycyjny, który wybierze dla nas same najlepiej rokujące spółki. Możemy mieć za plecami statystykę przechylającą prawdopodobieństwo na naszą korzyść. A mimo to, wciąż możemy trafić na zgniłe jajo.

Jako teoretyczny przykład takiego zgniłego jaja zwykle podawałem hipotetyczną spółkę, która mogłaby przez wiele lat pokazywać idealne wyniki finansowe, tylko po to aby w pewnym momencie okazało się, że prezes był oszustem, wyprowadzał pieniądze z firmy, a sama spółka momentalnie stałaby się nic nie warta.

W nieco mniej dramatycznej wersji w zeszłym tygodniu przeżyliśmy realny przykład zgniłego jaja, czyli spółki która spokojnie błyszczy, aby nagle w krótkim okresie czasu stać się najbardziej niechcianą spółko na giełdzie. Spółka o której mowa to Briju (BRI).